De originele Lexus LFA heeft een bijzondere plek in de wereld van sportauto’s. Niet vanwege zijn snelheid alleen, hoewel 560 pk in 2010 behoorlijk indrukwekkend was. Maar vanwege het geluid. Die 4,8-liter V10 had een klank die op een Formule 1-motor leek die iemand voor straatgebruik had ingekrompen. Hoog, rauw, ongegeneerd. Nu is de opvolger er, en die is volledig elektrisch.
Voordat je wegscrolt: de nieuwe LFA is sneller, verder en technologisch geavanceerder dan zijn voorganger. Maar het gesprek in de autowereld gaat over precies dat ene ding wat Lexus inruilt voor al die prestaties.
Waarom de originele LFA een icoon werd
Lexus bouwde de eerste LFA van 2010 tot 2012. In totaal rolden er 500 exemplaren van de band, allemaal met de hand geassembleerd in Japan. De prijs lag rond de 375.000 euro, waarmee hij concurreerde met de Ferrari 458 Italia.
Technisch was hij indrukwekkend: koolstofvezel carrosserie, een versnellingsbak ontwikkeld samen met Yamaha, en een ophanging geïnspireerd op de Formule 1. Maar de V10 was het hart. Die motor draaide tot 9.000 toeren per minuut en klonk zo bijzonder dat Lexus een analoge toerenteller liet bouwen voor het dashboard. De reden: een digitale naald kon simpelweg niet snel genoeg bewegen om de motorsnelheid bij te houden.
Dat klinkt als overdreven, maar het is gewoon documenteerbaar. De LFA staat al jaren in vrijwel elke serieuze top-10 van “best klinkende auto’s ooit gebouwd”, naast de Ferrari 458, de Porsche Carrera GT en de McLaren F1. Volgens TopGear Nederland is het dan ook een van de meest emotionele auto’s van de afgelopen 25 jaar.
Wat Lexus nu in petto heeft
De nieuwe LFA is vooralsnog een concept. Maar wat het merk presenteerde geeft een duidelijk beeld van de richting. Volledig elektrisch, uitgerust met solid-state batterijen die drie keer meer energie opslaan dan gewone lithium-ion cellen. De afmetingen zijn het vermelden waard: 4.690 millimeter lang, 2.040 millimeter breed en slechts 1.195 millimeter hoog. Dat laatste cijfer vertelt het verhaal: dit is geen comfort-GT, maar een auto ontworpen om zo weinig mogelijk luchtweerstand te bieden.
De verwachte prestaties passen bij dit segment. Nul naar honderd kilometer per uur in minder dan twee seconden, een actieradius van 700 kilometer. Lexus positioneert de nieuwe LFA als onderdeel van “The Trinity” naast de Toyota GR GT en een GR GT3-concept. Exclusief gezelschap, en duidelijk bedoeld als visitekaartje voor de elektrische toekomst van het merk.
Qua design zijn er duidelijke verwijzingen naar de originele: de C-stijl met vliegende schoren, het lage silhouet en de uitgesproken sportieve proporties. Binnenin draait de cockpit volledig om de bestuurder, met een yoke-stuurwiel en een display dat als een golf over het dashboard beweegt. Wellicht te theatraal voor dagelijks gebruik, maar als conceptauto werkt het.
Het verlies dat autoliefhebbers niet kunnen negeren
Het probleem zit in precies wat de originele LFA zijn status gaf: het geluid. Een elektrische aandrijflijn maakt geen V10-klank. Dat valt niet te kopiëren, ook niet via speakers of artificiële geluidsinstallaties. Porsche probeert dat al jaren bij de Taycan, en hoewel de resultaten verbeteren, is het een ander verhaal dan een echte verbrandingsmotor.
De LFA was een sensorische ervaring. Trillingen van de V10 waren voelbaar in het stuur. Het dashboard trilde mee bij hogere toeren. Dat kan niet digitaal worden nagebootst. Voor veel enthousiasten gaat het dan ook niet om het missen van een leuk detail, maar om het verdwijnen van wat een supersportwagen onderscheidde van al het andere.
Wie meer wil weten over hoe moderne elektrische auto’s presteren: we bespraken eerder al de BMW iX3 Neue Klasse die op één lading 805 kilometer haalt. Indrukwekkend, maar de vraag over rijbeleving versus pure prestaties speelt in het hele EV-segment.
Wat de nieuwe LFA wél brengt
Maar wees eerlijk: minder dan twee seconden naar honderd is niet niks. De originele LFA deed er 3,7 seconden over. De nieuwe versie is zo’n twee seconden sneller, en dat merk je bij elke acceleratie.
Solid-state batterijen zijn bovendien geen loze marketingterm. Ze laden sneller op, zijn chemisch stabieler dan vloeistof-elektrolyten en gaan langer mee. Drie keer de energiedichtheid betekent per gewichtseenheid veel meer energie, wat bij een sportwagen rechtstreeks doorwerkt in rijgedrag en gewichtsbalans.
Een actieradius van 700 kilometer is ook voor een auto in dit segment relevant. De meeste elektrische supersportwagens halen in de praktijk 300 tot 400 kilometer. Met 700 kilometer is de auto ook buiten het circuit inzetbaar, niet alleen op trackdays.
Wat dit zegt over de toekomst van sportauto’s
De eigenlijke vraag is of Lexus de LFA-naam kan dragen zonder de LFA-beleving. Dat is geen technische kwestie, maar een emotionele.
Voor rijders die opgroeien met elektrische auto’s en gewend zijn aan direct koppel en stille acceleratie, is dit misschien exact wat een supersportwagen in 2026 moet zijn. Voor wie ooit een originele LFA heeft gehoord of gereden, voelt dat anders.
Lexus heeft zijn keuze gemaakt. Het merk gaat mee in de elektrische transitie, ook in zijn meest exclusieve segment. Of dat een moedige stap is of een gemiste kans, hangt af van wie je het vraagt. Wat in elk geval duidelijk is: de auto die hij vervangt had een karakter dat moeilijk te evenaren valt.
De nieuwe LFA zal naar verwachting even exclusief en duur worden als zijn voorganger. Ben je benieuwd wat de occasionmarkt inmiddels voor elektrische rijders biedt: bekijk dan ook de voordelen van elektrische occasions. Aan de top van de markt spelen echter heel andere overwegingen mee dan dagelijkse range of aanschafprijs.